Test: Nikon Coolpix S630 digitale compactcamera

Als je de S630 vergelijkt met Nikons goedkopere camera’s in de S-serie, is het best een dikkerdje te noemen. Zijn buik is ruim een halve centimeter dikker. Alsnog past dit point-and-shoot-cameraatje overigens prima in de jaszak: het apparaatje is precies even groot als een pakje sigaretten en slechts enkele millimeters dikker.

Voor dat kleine offer in compactheid krijg je een hoop terug in de vorm van een lens die zonder te morren tot zeven keer inzoomt. De overige specificaties – 12 megapixels, een ISO-bereik van 80 tot en met 1600 – zijn bij dit prijskaartje van ongeveer 280 euro minder bijzonder, maar geven ook zeker geen reden tot schaamte.

Het enige wat de S630 niet biedt ten opzichte van de directe concurrentie (bijvoorbeeld de Canon IXUS 990 IS en Sony Cyber-shot W270) is de mogelijkheid om HD-filmpjes te schieten: deze Nikon komt niet verder dan een vga-resolutie en 30fps. Maar daar staat weer tegenover dat die andere twee camera’s slechts 5x optische zoom bieden.

Anders dan de S230 die we onlangs testten, heeft de S630 geen touchscreen. Het lcd-scherm is 2,7 inch groot, met rechts ervan vier functieknoppen en een scrollwiel/richtingsknop er tussenin. De body krult rechts van het scherm een beetje rond je duim, waardoor de camera heerlijk in de hand ligt. Alleen de zoomring rond de ontspanknop had iets geleidelijker mogen zijn in de bediening.

De besturing van de camera is verder wel uitstekend. De menu’s zijn niet moeders mooiste, maar ze zitten duidelijk in elkaar. Daarbij mag je zelf bepalen of je door de menu’s scrollt of klikt, want de draaibare bedieningsknop is multifunctioneel. Bovendien roep je met een simpele zwiep aan de zoomring de ingebouwde menuhulpjes te voorschijn.

De opties voor het nemen van foto’s kennen niet al te veel diepgang, dus fotografen die daarom malen, kunnen beter even verder kijken. Rasechte point-and-shooters kunnen zich dankzij de simpele opzet echter helemaal uitleven met deze camera. Zo kunnen ze met een paar simpele scrollwielmanoeuvres de maximale ISO-waarde instellen op 200 of 400, om te voorkomen dat de camera onbruikbare ruisfestijnen schiet, waar dat niet nodig zou zijn geweest.

Met een druk op de ‘Scene’-knop kun je kiezen uit drie fotostanden. De Auto mode spreekt voor zich: de camera doktert de instellingen uit die in zijn ogen het best bij de situatie passen, maar laat je wel een aantal zaken instellen – zoals de genoemde, maximale ISO-waarde, maar ook het aantal pixels, de scherpstelstand, enzovoorts.

Dan is er nog de Scene-stand, waarbij je standaard keuze hebt uit pakweg vijftien programma’s voor veel voorkomende situaties, zoals vuurwerkshows, close-ups, landschappen en feestjes. Hier kun je ook zelf een eigen scène instellen en vastleggen voor later gebruik.

De laatste mode is de sportstand. Deze instelling is goed voor het nemen van snelle actiefoto’s, maar heeft wel een keerzijde: de ISO-stand wordt hierbij opgekrikt naar 640, waardoor de resolutie automatisch afneemt tot 3 megapixels. Voor sportfoto’s in de buitenlucht is deze instelling dan ook niet ideaal, want die willen nogal eens overbelicht worden. Beter gebruik je daarvoor de automatische stand. We moeten wel toegeven dat Nikon deze beperking netjes aangeeft in de heldere handleiding die bij de camera wordt geleverd.

De camera is niet de snelste in zijn klasse. Nadat je de S630 hebt aangezet, duurt het bijna vier seconden voor je de eerste foto kunt nemen. De tijd tussen verschillende foto’s duurt ruim drie seconden – behalve als je Nikon Best Shot Selector gebruikt, waarbij de camera met tussenpozen van een krappe seconde een stuk of tien foto’s achter elkaar maakt, om vervolgens de scherpste op te slaan.

Gelukkig is de sluitervertraging wel binnen de perken gehouden – binnen een halve seconde na het indrukken van de ontspanknop wordt de foto ook daadwerkelijk genomen. In slecht verlichte situaties is dit iets langer, maar de vertraging blijft onder de seconde zitten. De S630 mag daarmee niet de snelste camera zijn in zijn prijsklasse, hij is ook zeker niet de traagste.

Daarbij maakt deze Coolpix gewoon goede foto’s maakt. Daarbij moet je je niet al te veel stuk kijken op de hoeveelheid megapixels: druk je je foto’s af op A4-formaat, dan zien de prenten er prima uit. Maar bekijk je de foto’s op ware grootte, dan zie je een lichte paarse gloed in gebieden met veel contrast en blijken de objecten aan de rand van de plaat minder helder en scherp dan in het midden.

Uiteraard hangt de kwaliteit ook in grote mate af van de ISO-waarde waaronder de bewuste foto is geschoten. Zoals vrijwel iedere compactcamera heeft ook de S630 van Nikon problemen met het leveren van goede prenten, wanneer je de ISO-waarde tot boven de 400 opkrikt. Foto’s van ISO 800 zijn nog wel goed te gebruiken voor prints op normaal fotoformaat en je kunt ze uiteraard ook prima inzetten voor gebruik op websites of om ze even naar vrienden en familie te mailen.

De Nikon Coolpix S630 is een fraaie point-and-shoot-camera. Het is niet de snelste camera in zijn prijsklasse, maar hij maakt wel prima foto’s. Daarnaast biedt deze Coolpix nog een aantal andere voordelen, zoals een groot bedieningsgemak, een riante zoomlens en een van de meest ergonomische vormen die je zult aantreffen in de wereld van compactcamera’s. Daarmee is het leuk speelgoed voor zoomfanaten met de hand op de knip.